Follow FrankTwisk on Twitter  
   

 

 

 

 

Boek

Gebroken Leven:

de ontwrichtende ziekte

ME/CVS

van Kees Kooman

verschijnt 15 maart

 

 

 

 


 

Gebroken leven

de ontwrichtende ziekte ME/CVS

 

Kees Kooman (auteurspagina)

 

Uitgever:

Uitgeverij de Kring, Amsterdam

Omvang:

288 pagina's

Verschijningsdatum:

15 maart 2013

Uitvoering:

paperback

Prijs:

Ä 21,95

ISBN:

ISBN: 9789491567322

 

http://www.keeskooman.nl

 

 

Kees Kooman, auteur van o.m. sportboeken en boeken over financiŽle misstanden,

viel bij zijn zoektocht naar het verhaal achter ME en CVS van de ene verbazing in de andere.

 

Het resultaat van die zoektocht is het boek Gebroken Leven, dat 15 maart verschijnt.

 

Kees is er in geslaagd om zich in korte tijd in de ME/CVS-wereld en de hoofdrolspelers

te verdiepen en de (Kafka-achtige) toestanden in heldere bewoordingen uit een te zetten.

 

Voor een eerder verschenen column van Kees over ME/CVS en zijn boek: klik hier.

 

 


 

Persbericht

 

 

15 maart verschijnt

 

Kees Kooman & Rob van der Ploeg

 

Gebroken leven

De ontwrichtende ziekte ME/CVS

 

Al langer dan een kwarteeuw verdeelt de ziekte ME/CVS medici en wetenschappers in twee kampen. Aan de ene kant staan de specialisten die de oorzaak van de aandoening zoeken in de (zwakke) geest. Hun opponenten geloven echter in puur fysieke oorsprong.

 

De meestal doodzieke patiŽnten 'liggen' moedeloos aan de zijlijn, vol frustratie. Want overheid en uitkeringsinstanties luisteren vooral naar de 'mentale experts.

 

Tot dusver verschenen veel boeken over het Chronisch Vermoeidheid Syndroom, geschreven door ervaringsdeskundigen: artsen of patiŽnten. Een objectief journalistiek Nederlandstalig boek dat alle kanten van de mysterieuze aandoening belicht, ontbrak tot vandaag. Wat, wie, waar, hoe en waarom zijn in Gebroken leven de vragen, waardoor onderzoeksjournalist Kees Kooman zich liet leiden bij zijn speurtocht in wat op een medisch doolhof is gaan lijken.

 

Als objectieve observant verbaasde hij zich over de felle strijd om erkenning, waarbij sub-jectiviteit domineert en 'kokervisies' eerder regel dan uitzondering bleken. 'Het meest merk-waardige,' zegt hij bij de introductie van het boek, 'vond ik dat het ontbreken van een weten-schappelijke verklaring voor de ziekte moest betekenen dat er "dus" een psychologische factor in het spel moest zijn. Een vooroordeel volgens mij. Waarom niet simpelweg erkennen dat je het niet weet?í

 

Kooman waagde zich in dit gevaarlijke doolhof, daartoe geÔnspireerd en aangemoedigd door ervaringsdeskundige Rob van der Ploeg (al 25 jaar ziek). De Amerikaanse Hillary Johnson ondernam de journalistieke missie al eerder (in 1996), met als resultaat het vuist-dikke (Engelstalige) Oslerís Web. Renate Dorrestein schreef in 1993 een roman over het ziekteproces: Heden ik. Waarbij ze nota bene beschuldigd werd van subjectieve 'financiŽle' motieven, want haar boek werd een bestseller. De twee vrouwen konden weinig veranderen aan de gangbare opvatting dat ME/CVS een moderne ziekte moest zijn, toe te schrijven aan een wankele geest.

 

Er is natuurlijk veel meer aan de hand. In Gebroken leven spreekt hoogleraar interne genees-kunde Luc Lambrecht over 'verkrachting van onze planeet'. 'En de ME-patiŽnten zijn de eerste bloemetjes die vallen op de mestvaalt.' Professor medische en gezondheidspsychologie Elke Van Hoof: 'Ziek is ziek. De hersenen maken geen onderscheid. Of het nu komt door een onverwerkt trauma, een whiplash of infecties: de stressreactie in het lichaam doet zijn destructieve werk.' Kees Kooman, die eerder boeken schreef over economie, gezondheid en sport, toont een unieke inkijk en zoekt naar antwoorden op taboevragen.

 

 

 

Graag bij publicatie vermelden:

 

In Nederland is het boek is uitsluitend verkrijgbaar

via de website van uitgeverij De Kring:

www.uitgeverijdekring.nl/boek/gebroken-leven

 

In BelgiŽ is het boek uitsluitend verkrijgbaar

via de website van de ME-vereniging, http://www.me-cvs.be 

of me.vereniging@belgacom.net

 

 

Kees Kooman is onderzoeksjournalist/schrijver en

heeft een tiental boeken op zijn naam staan over uiteenlopende onderwerpen,

zoals financiŽn, gezondheid en sport.

 

Voor interviews, omslagbeeld of andere informatie:

uitgeverij De Kring, afdeling Publiciteit,

020- 379 29 39 of publiciteit@uitgeverijdekring.nl

 

 

Bij plaatsing van omslagbeeld, recensie of interview graag een bewijsexemplaar

naar: Uitgeverij De Kring, Beethovenstraat 114A, 1077 JP Amsterdam

of een e-mail met link van de pagina naar: publiciteit@uitgeverijdekring.nl

 

 


 

Boekinformatie uitgever:

 

 

 

Gebroken leven

De ontwrichtende ziekte ME/CVS

 

Journalistiek boek over de mysterieuze ziekte ME/CVS

 

U bent ziek, erg ziek, maar de dokter vermoedt dat u gek bent en

beter kunt worden door te denken dat u niet ziek bent.

 

Dat is in een notendop het verhaal van ME of,

zoals psychiaters het bagatelliserend noemen,

CVS: Chronisch Vermoeidheid Syndroom.

 

Rond de chronische ziekte woedt al drie decennia een wittejassenoorlog.

 

Wetenschappers en medici staan lijnrecht tegenover elkaar

en schuwen het moddergevecht niet.

 

En welke rol speelt de farmaceutische industrie?

 

Welke belangen hebben de grote verzekeraars?

 

Waarom wilde een oud-minister van Volksgezondheid

alleen onderzoeksgeld uittrekken voor de gedragstherapie?

 

Waarom noemen sommige specialisten deze ziekte in zijn ergste vorm liever aids-II?

 

Waarom gaan sommige 'witte jassen' schijnbaar gemakkelijk voorbij

aan de vele zelfmoorden die verband houden met de diagnose ME/CVS?

 

Kooman ging in Gebroken leven op zoek naar de antwoorden op deze vragen.

 

Tot dusver verschenen veel boeken over het Chronisch Vermoeidheid Syndroom,

geschreven door ervaringsdeskundigen: artsen of patiŽnten.

 

Kees Kooman schreef met Gebroken leven

eindelijk een objectief journalistiek Nederlandstalig boek

dat alle kanten van de mysterieuze aandoening belicht,

daartoe geÔnspireerd en aangemoedigd door ervaringsdeskundige

Rob van der Ploeg (al 25 jaar ziek).

 

 

http://www.uitgeverijdekring.nl/boek/gebroken-leven

 

 


 

Boekfragmenten:

 

 

Uit het hoofdstuk: Nog steeds de leukste thuis

 

De wereld, vertegenwoordigd in de vorm van een landkaart boven zijn bed, is in een tijdsbestek van enkele jaren kleiner dan ooit geworden. De geringste flikkering in de verduisterde kamer, zoals het lampje van een recorder, doet pijn aan zijn ogen. Die gaan schuil achter een zonnebril van fors formaat. Het donkere petje dat hij draagt, doet een man vermoeden die streeft naar een jeugdig uiterlijk, zoals je dat vaak kunt zien in elke winkelstraat, waar ook ter wereld. Maar Ysbrand de Vries, voormalig kosmopoliet, kan alleen maar dromen van een wandeling door naburige winkelstraten. En voor dromen zul je eerst moeten kunnen slapen.

 

Het verhaal van De Vries is het verhaal van zoveel mensen die van de ene op de andere dag in een nachtmerrie belanden. Blakend van gezondheid en activiteit, zoveel hele en halve marathons gelopen, als aanvoerder van een ploeg een nationale hockeytitel mogen vieren, en een stuk op weg naar een veelbelovende maatschappelijke carriŤre.

 

Hij was huisarts nota bene en begreep absoluut niet wat hem overkwam na een longontsteking, waarvoor hij enkele dagen in een ziekenhuis moest doorbrengen. Zo snel als mogelijk weer aan het werk gegaan.

 

PatiŽnten die op zijn spreekuur kwamen, vergezelde hij vanuit de wachtkamer. 'Het was een stukje van twintig, hooguit dertig meter. En ik merkte dat mijn benen een kwartier nodig hadden om te herstellen van de inspanning.' Voor iemand die in de voorbereiding op marathons duurlopen deed van dertig kilometer mag een stukje wandelen van hooguit dertig meter niet eens een inspanning heten.

 

Ysbrand de Vries moet vechten tegen veel vooroordelen, want hij is niet eens doodmoe, zoals velen van zijn lotgenoten. 'Soortgenoten' zullen veel van de specialisten waarschijnlijk zeggen buiten gehoorsafstand van de betreffende patiŽnten die veelal worden beschouwd als mislukte toneelspelers. Zelf werd hij geconfronteerd met aan woedende grenzende behandeling bij consulten met specialisten en artsen. De Vries belandde in een medische achtbaan van achterdocht en willekeur. 'Het was een grote ramp. De meeste artsen wilden niet eens luisteren. Er was een huisarts bij die op de gang bleef staan en alleen zijn hoofd om het hoekje stak om aan te geven dat hij niet in ťťn kamer wilde zijn met iemand die de boel zo belazert.'

 

 

Een later fragment:

 

Hij vierde recent zijn vijftigste verjaardag in horizontale positie. 'Ik lig nu de hele dag naar het plafond te staren.' Slapen lukt soms tijdens die eindeloze etmalen, en dan alleen dankzij de bijwerking van een mild antidepressivum. Dat slikt hij dus alleen vanwege die bijwerking. Een paar uurtjes ontsnappen aan de afschuwelijke realiteit van alledag. Professor Stein, een van de wetenschappers die wel geloven in de lichamelijke oorzaak van deze ziekte, drukt patiŽnten op het hart om vooral niet de hoop op te geven. Maar hoe doe je dat in deze uitzichtloosheid waarin zich nu al 2500 dagen aaneen hebben geregen als kleurloze klei?

 

Elke prikkel in de vorm van licht of geluid is hem te veel. Hoofdpijnaanvallen kunnen negen maanden in beslag nemen. Alle kracht is verdwenen uit armen en benen. Handelingen als telefoneren of lezen zijn onmogelijk geworden. Douchen kan alleen vanaf een waterafstotende stretcher en met oordoppen in. 'Weet je wel hoeveel herrie water maakt?' Niet de hoop opgeven ja, maar hoe dan? 'Ik beschik gelukkig over een aantal motiverende factoren. Sommige vrienden die me aanvankelijk in de steek hebben gelaten, keren terug. Daar zijn de drie specialisten (huisarts, psycholoog en psychiater) die niet twijfelen aan de ernst van mijn aandoening.í

 

Hij begrijpt heel goed dat Kay Gilderdale (zie hoofdstuk 3) op eigen initiatief van een ziekbed dat ruim zeventien jaar duurde een sterfbed maakte. 'Het is zo treurig als arts te moeten vaststellen dat de opstelling van veel specialisten tot een bijna vijandig en in mijn ogen zeer onprofessioneel gedrag leidt.' Uit zijn mond klinkt het woord 'zelfmoord' bijna klinisch. 'Vroeg of laat eindigt een leven altijd.' Maar Ysbrand de Vries heeft in zijn huis, zoals hij het noemt, 'zeer motiverende factoren' rondlopen. Zijn vrouw en twee kinderen, een dochter ('die mijn e-mails schrijft') en een zoon. 'Ze leven heel bewust. Op een dag zei ik dat ze eigenlijk een "eco-pappa" hebben. Ze keken me met grote ogen aan. Als jullie vrolijk zijn, zo legde ik uit, sla ik die vreugde als een zonnecollector in mij op. En als het hier wel eens stormt, haal ik kracht uit de windenergie. Mijn zoon wachtte even en vroeg toen: het gebeurt niet vaak, pap, maar wat doe je als wij huilen? Ik zei: dan word ik een waterkrachtcentrale.í

.

 

Een van de beste herinneringen in deze grijze jaren bewaart hij aan Vaderdag. 'Ze hadden een briefje voor me geschreven om me op te monteren. Daarin stond dat ik de leukste thuis was. Een mooier compliment kan iemand die al zeven jaar op bed ligt, zich niet wensen.í

 

 

 

bron:

http://www.keeskooman.nl/pg-24423-7-66940/pagina/boek_gebroken_leven.html

 

 


 

 

 

Oproep:

 

Ik heb een aantal boeken naar verantwoordelijke politici (vaste commissie VWS) verstuurd.

 

Een ieder die een boek (of deel ervan) wil "sponsoren",

kan via een kleine bijdrage meedelen in de kosten.

 

Vanuit Nederland: bankrekeningnummer 2709789 [Postbank/ING]

Vanuit BelgiŽ: IBAN-nummer: NL39INGB0002709789,

t.n.v.: Stichting ME-de-patiŽnten, Zonnedauw 15, 1906 HB  Limmen.

 

Dank aan een ieder die reeds zijn/haar financiŽle steentje bijgedragen heeft.