Follow FrankTwisk on Twitter  
   

 

 

 

 

Wilshire:

methodische kritiek

op PACE-trial studie(s).

 

 

 

 


 

 

 

Carolyn Wilshire is psychologe, werkzaam bij de universiteit van Wellington, en mede-auteur van

een artikel waarin de herstelcijfers op basis van de originele 'protocolcriteria' berekend werden.

 

Wilshire analyseert de (wetenschappelijke) gang van zaken m.b.t. de PACE-trial studies

om op basis van het geleerde aanbevelingen te doen voor studies naar 'gedragsmatige interventies',

die gezien hun aard (niet geblindeerd etc.) gevoelig zijn voor 'manipulatie'/onjuiste conclusies.

 

Methodische kritiek:

 

De PACE-trial auteurs moeten zich volgens de CONSORT-richtlijnen aan hun eigen protocol houden.

Volgens die richtlijnen moeten auteurs wijzigingen t.o.v. het protocol kunnen rechtvaardigen.

 

Bevoordeeldheid van wetenschappers t.a.v. hun eigen theorie:

 

De auteurs spreken in hun studies en uitlatingen een duidelijke voorkeur voor CGT en GET uit.

Om te voorkomen dat de bevoordeeldheid de uitkomsten be´nvloedt, zijn maatregelen essentieel.

 

De beste manier om dat te doen is wetenschappers die gespecialiseerd zijn in 'de alternatieven',

in het geval van PACE zijn dit 'pacing' en standaard-medische zorg,

de verantwoording te geven voor het ontwerp en uitvoering van de 'alternatieve behandelingen'.

 

Maar een aantal 'simpele' stappen volstaan, naar de mening van Wilshire, ook

(in het geval van PACE en CGT/GET-in-ME/CVS-studies naar mijn mening niet zo simpel):

  1. Onderken het probleem dat men bevooroordeeld is.
  2. Zorg ervoor dat de onderzoekers de 'behandelingen' als even succesvol 'aanprijzen'.
  3. Deel de onderzoeksdata met andere wetenschappers

    zodat wetenschappers met een andere visie die kunnen analyseren.

Jammer genoeg zijn 'wetenschappelijke vanzelfsprekendheden'

niet zo vanzelfsprekend in het geval van CGT/GET en ME/CVS.

 

Specifieke problemen en beperkingen:

 

Subjectieve maatstaven, zoals vermoeidheidsscores, zijn zeer gevoelig voor 'response bias'.

Objectieve uitkomsten laten geen (significante) verbetering, laat staan herstel, zien.

 

De conclusie van Wilshire is glashelder:

 

The PACE investigators conclude their recent published defence

by expressing their hope that

research of this nature will continue in the future, in spite of the criticisms.

 

...

 

In my view, the implications of these findings are quite clear:

there is no need to pursue the question further.

 

CBT and GET are simply not effective enough as treatments for CFS (if at all).

 

 

Dat ook 'buitenstaanders' vraagtekens beginnen te stellen, blijkt uit artikelen die recent verschenen.

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

At the outset, some clarification is needed on the current status of the PACE debate.

 

The PACE researchers state they have, '... repeatedly addressed the criticisms

made in the editorial of the methods and analyses used in the PACE trial' (White et al., 2017).

 

They then refer the reader to various letters to editors, commentaries

and a website that provides answers to selected questions.

 

However, in these documents,

readers can neither raise new questions nor query any of the answers given.

 

In short, they present only one side of the debate.

 

The time has come for these researchers to engage in more direct academic dialogue with critics.

 

 

 


 

 

 

The problem of bias in behavioural intervention studies: Lessons from the PACE trial.

Wilshire C.

J Health Psychol. 2013 Mar 23. doi: 10.1177/1359105317700885.

 

 

Geraghty's recent editorial on the PACE trial for chronic fatigue syndrome

has stimulated a lively discussion.

 

Here, I consider whether the published claims are justified by the data.

 

I also discuss wider issues concerning

trial procedures, researcher allegiance and participant reporting bias.

 

Cognitive behavioural therapy and graded exercise therapy

had modest, time-limited effects on self-report measures,

but little effect on more objective measures such as fitness and employment status.

 

Given that the trial was non-blinded, and

the favoured treatments were promoted to participants as 'highly effective',

these effects may reflect participant response bias.

 

In non-blinded trials, the issue of reporting biases deserves greater attention in future.

 

 

https://www.researchgate.net/profile/Carolyn_Wilshire/publication/

315574048_The_problem_of_bias_in_behavioural_intervention_studies_

Lessons_from_the_PACE_trial/links/58d4b6fd92851c44d4416c14/

The-problem-of-bias-in-behavioural-intervention-studies-Lessons-from-the-PACE-trial.pdf

 

 


 

Met dank aan Manja die me op de artikelen opmerkzaam maakte.