Follow FrankTwisk on Twitter  
   

 

 

 

 

Artikel Twisk/Arnoldus/Maes:

ME/CVS, de psychotherapeut en

de (on)macht van het evidencebeest.

 

 

 

 


 

 

 

Een kleine doorbraak...

 

Tijdschrift voor Psychotherapie heeft het aangedurfd een kritisch tegengeluid te publiceren.

 

In een uitgebreid artikel wordt

  • de juistheid van (bio)psychosociale modellen ter diskussie gesteld,
  • de "evidence-based" (70%) herstel-claim ontkracht,
  • een overzicht gegeven van de biologische afwijkingen die tot op heden gevonden zijn,
  • de potentieel schadelijke effecten van inspanning (CGT/GET) in kaart gebracht, en
  • de psycholoog gevraagd zijn huidige rol (als "revalidatiearts") kritisch te beoordelen.

Om het volledige artikel is te kunnen lezen, klik op onderstaande afbeelding:

 

 



 

Berichtgeving in de media:

 

   

 

 


 

ME/CVS, de psychotherapeut en de (on)macht van het evidencebeest.

Tijdschr Psychother. 2011; (37)4: 233-258.

Frank N.M. Twisk, Rob J.W. Arnoldus en Michael Maes.

 

 

Cognitieve gedragstherapie (CGT) / progressieve inspanningstherapie (GET)

is volgens opiniemakers

de enige bewezen effectieve behandeling voor

Myalgische Encephalomyelitis (ME) / chronischevermoeidheidssyndroom (CVS).

 

Onderzoek toont echter aan dat

de psychosociale verklaringsmodellen van Vercoulen en anderen,

dť rechtvaardiging voor CGT/GET,

niet houdbaar zijn.

 

CGT/GET is niet alleen ineffectief,

maar zelfs potentieel schadelijk voor een grote groep ME/CVS-patiŽnten.

 

Karakteristieke symptomen,

zoals pijn, vermoeidheid en cognitieve klachten, maar bovenal verergering van klachten na een minimale inspanning (post-exertional malaise)

kunnen op plausibele wijze medisch verklaard worden uit

intracellulaire inflammatie, oxidatieve / nitrosatieve stress en

gevolgschade daarvan, metabole dysfunctie, gastro-intestinale abnormaliteiten enzovoort.

 

De dominantie van het psychosociale verklaringsmodel

heeft grote gevolgen voor patiŽnten: medisch, juridisch, psychisch en sociaal.

 

Psychotherapeuten en psychologen zouden vraagtekens moeten zetten

bij een rol als behandelaar van ME/CVS.

 

Doen zij dat niet, dan zullen ME/CVS-patiŽnten geneigd zijn om

psychologische begeleiding te mijden

terwijl die wel helpend kan zijn bij het omgaan met de ziekte.

 

 


 

ME/CFS, the psychotherapist and the power(lessness) of the evidence beast.

Tijdschr Psychother. 2011; (37)4: 233-258.

Frank N.M. Twisk, Rob J.W. Arnoldus en Michael Maes.

 

 

Cognitive Behavioral Therapy (CBT)/Graded Exercise Therapy (GET)

is often proclaimed to be

the only evidence-based therapy for

Myalgic Encephalomyelitis (ME)/Chronic Fatigue Syndrome (CFS).

 

However, medical research has proven

that the psychosocial explanatory models of Vercoulen and others

Ė being the justification for CBT/GET Ė

are invalid, and

that CBT/GET is not only ineffective,

but also potentially harmful for many patients.

 

Characteristic symptoms,

like pain, cognitive impairment, fatigue and post-exertional malaise,

can plausibly be explained by physical abnormalities,

especially inflammation, oxidative/nitrosative stress,

metabolic dysfunction, cardiovascular disturbances,

gastro-intestinal aberrations and ion channel dysfunction.

 

The dominance of

the psychosocial explanatory model and CBT/GET

has profound medical, juridical, financial/social and

psycho/emotional consequences for patients.

 

Based upon these observations

the psychologist/psychotherapist

should question his role as CBT/GET therapist,

also because,

as a result of psychologizing ME/CFS,

any patients are reluctant to seek essential psychological counselling

aimed at coping with the disease.